De Sushi-trein


De eerste week van het trainingskamp in Japan zit er alweer op, een week vol met trainingen en leuke ontmoetingen met onder andere de gouverneur van Kyoto. Maar het voornaamste doel van ons trainingskamp is toch veel kilometers maken en de bootsnelheid aanzienlijk verhogen. Met behulp van Shimano en de RP3 maken we grote stappen. Onze eerste week hier in Japan is afgerond met een ergometerwedstrijd in Kyoto. 

Ook al zouden wij later op de dag deelnemen aan die ergometerwedstrijd, 's morgens zijn wij toch gewoon gaan roeien. Bij deze training lag de focus op techniek en ontspanning, een goede warming up voor de wedstrijd die een kleine vier uur later zou plaatsvinden. Na de training omkleden, spullen bij elkaar zoeken en op de fiets naar de gym voor de open Japanse kampioenschappen indoorroeien.

Bij binnenkomst bleek de sfeer totaal anders dan wij gewend zijn bij onze eigen Ergohead of NKIR. Wij raakten totaal gedesoriënteerd. Het bleek al een hele uitdaging te zijn om de weegschaal te vinden. Toen wij die barrière eenmaal genomen hadden, konden wij eens rustig om ons heel kijken en genieten van het Japanse spektakel en een Maxim energiereepje.   

Ongeveer veertig minuten voor de wedstrijd beginnen wij met de warming up. Ditmaal hebben wij op de RP3 een warming-up gedraaid, waarna Tycho is overgestapt op een conventionele ergometer voor de wedstrijd. Waarom wij voor de RP3 kiezen zullen wij later in een ander artikel haarfijn uitleggen.

Voordat de wedstrijd begint, worden alle deelnemers opgenoemd en getoond op een groot scherm. Omdat wij uit het buitenland kwamen, werd er zelfs een filmpje van ons getoond (dat wij overigens zelf gemaakt hadden). DAt geeft absoluut een extra dimensie aan de wedstrijd. In tegenstelling tot de ergometerwedstrijden in Nederland, staat het publiek direct achter de ergometers aan te moedigen. Ook dat draagt bij aan het bijzondere van deze wedstrijd. Tycho won, ondanks de vermoeidheid en een griepje, zowel het lichte als het zware veld in een tijd van 6.15,2. Het was een gedegen race, waarin tempo en splittijden nauwelijks varieerden. Ikzekf heeft de 2000 meter gedaan op de RP3 vanwege mijn rug. Mijn resultaat kon niet vergeleken worden met dat van de anderen maar ik was op zich tevreden ver mijn race.

Na de wedstrijd heb je honger en ben je moe en wil je gewoon even rustig wat eten. Toevallig nu, eindelijk na een week, vonden wij een sushitent. Sushi wordt hier op een zeer bijzondere manier geserveerd. Op een lopende band komen constant verschillende sushigerechten langs. Wij noemden dit de Sushi-locomotief; hij gaat niet hard maar tuft in een rustig tempo constant door. Er was ook een Sushi-stoptrein, die speciale bestellingen, drankjes en grote gerechten kwam afleveren. 

Al met al was dit een bijzondere dag. Wij waren gesloopt. Morgen gaan we ons weer volledig toeleggen op het echte roeien. Groetjes uit het toch best wel koude Japan en tot de volgende keer.


| Link | Posted on 17/01/2016 10:01:53 | By Tycho Muda |



Aegon
Shimano
Maxim
Powerhousesport
Sudum